Tui Nature Reserve, Waitata Bay, Marlborough Sounds

(If you're in New Zealand and think: "Wow, I don't understand a word of Dutch, but it certainly looks really grant! Maybe I would like to do that too!" Well, you can. Brian and Ellen welcome both wwoofers and volunteers - just check out their website: Tui Nature Reserve Minimum stay is one week since the Mailboat is the only way of transport. You can drive to Havelock, where the MailBoat leaves every Friday. Pick-up from Picton is possible. Pelorus Sound MailBoat
They also organise eco-daytours, and they are happy to pick you up with their private boat from Elaine Bay, just up the road from Havelock.

vr 19/03/2010
Tui Nature Reserve, dag 1 (aankomst)
Vanochtend door de host van m'n hostel afgezet bij de rotonde in Picton, waar ik werd opgehaald door Val, van de Mailboat. In drie kwartier naar Havelock gereden – aan een stuk door gekletst. We moesten even wachten: om 09.30u vertrok de boot pas en Nick (onze schipper) moest nog even wat repareren. And we were off! -Or so we thought!- Not geen kwartier op het water, begon de motor weer te pruttelen! Dus weer omkeren naar de haven... Maar het kwam uiteindelijk goed. En met anderhalf uur vertraging en een rondje biscuitjes uitdelen, waren we eindelijk op koers!
Maar nu zijn we dan eindelijk onderweg! En het ziet er weer herkenbaar en prachtig uit!!



Hier ga ik heen. -Waar? -Ik heb maar even een cirkeltje gezet: je kan in de verte net het dak van de cabins zien.

De tweede stop was Tui Nature Reserve. Ik werd opgewacht door Leona, de oudste van de kids. Samen hadden we even de tassen, de post, en de dozen met boodschappen (komen, net als de post, ook eens per week met de Mailboat) in de Muell gegooid. -Een Muell? -Ja, een Muell; dit is een Muell. -Oooohh...

En dit is trouwens hun andere tereinwagen – helaas niet in gereden :-)


En dit zijn de cabins. Hier slaap ik de komende week. En check even het uitzicht!



Mijn gastfamilie deze week bestaat uit: Brian, Ellen, en de kids: Leona (15), Liam (13; hij maakte de foto) en kleine Esmee van anderhalf.

Aaahh... Lief! Maar pas op, hoor: het kan een klein dondersteentje zijn! ;-)

En dit is hun huis. Met het hondenhok.


In de middag even settelen, avondeten (taco's!! It's Mexican night!!!), en later op de avond terug naar de cabins (met zaklampje – superdonker!). Het plan voor de komende week: in de ochtend ontbijten in de cabins. Ik moet me melden om 0800hrs :-) En dan is het even kijken wat er die dag op de planning staat: misschien Leona of Liam helpen met het checken van de ratten- en possumvallen, misschien wat andere klusjes, misschien beetje helpen met huiswerk. Oja, de family is zo druk met het land en het huis, dat ze weinig uit huis zijn. De boodschappen komen dus met de postboot aan, heel af en toe varen ze 2.5u met de boot naar het dichtstbijzijnde dorpje, en de kids gaan ook niet naar school -ze zijn homeschooled. Eens in de paar weken gaan ze met de boot naar de bieb in het dorp, en dan racen ze er doorheen, om thuis te komen met een nieuwe lading studieboeken: geschiedenis, aardrijkskunde, natuurkunde... en wiskundelessen van het Internet. Gewoon wat ze op dat moment interessant vinden. Leuk toch? :-) En een paar dagen per week zitten ze de ochtend aan de eettafel te lezen en sommen te maken. Dan is het lunchen om 12u, nog wat klusjes in de middag – meestal vogels voeren en honden trainen. Maar dat komt nog wel. Eerst maar even settelen en slapen.
En een sterrenhemel!! Oh my goodness!!! Zooo mooi! Melkweg direct boven m'n hoofd; Orion en the Southern Cross zaten vast wel ergens verstopt. Jammer dat ik niks snap van constellations; het is niet dat ik er geen kan maken, het is juist dat je er alles van kan maken. (Net als wat Mark Haddon beschreef in “The curious case...”) Ik snap niet dat de riem van Orion alleen maar die drie sterren kunnen zijn –ik zie de riem van Orion in bijna alle groepjes van drie sterren die ook maar een beetje op dezelfde manier bij elkaar staan :-) Ik herken 'm zelf in de drie moedervlekjes op m'n linkerarm :-D Maar dat is misschien een beetje te veel onnuttige info voor dag 1. Trusten.

za 20/03/2010
Tui Nature Reserve, dag 2 (weekend?)
Okee, voordat ik m'n verhaal over het werk ga beginnen: eerst even dit. Check deze zonsopgang. Believe you me: er komen nog veel meer foto's van de andere ochtenden hier, dus je kan zelf maar even kijken welke je de mooiste vind. Ik kan niet meer kiezen. Maar dit zijn de foto's van deze ochtend:


Yes: ik mag vandaag meteen aan het werk! Bring it on! Rattenvallen. Ze zijn verspreid op een deel van het land in zes rijen van vier vallen, en zo hebben ze meerdere grids. Mooi, toch? Ik vind dat mooi.
Leona en ik gaan deze ochtend een van deze grids checken en de dooie ratten eruithalen. Dus het is heel wat op en neer lopen. Letterlijk. Op. En neer. :-) En Leona is dat natuurlijk wel gewend, dus die loopt best makkelijk door struiken en over stronken heen, maar ik heb haar kunnen bijhouden! Af en toe bijna naar beneden gegleden, maar dat hoort erbij! :-) De dooie ratten schudden we eruit, nieuw lokvoer erin (dat is of een brokje, of een lepeltje pindakaas. Crunchy, natuurlijk.), en de val weer op scherp zetten. Heel voorzichtig.
(dat is trouwens ook de reden dat Leona nu helemaal geen pindakaas meer eet :-) Kan ik me wat bij voorstellen... Ik vind het nu ook een stuk minder lekker!)
Jammer genoeg heb ik geen tijd gehad om foto's te maken. Dus geen foto's van de traps, vol dan wel leeg.
Daar zijn we van acht tot half een mee bezig geweest. Dat kwam deels doordat we veel aan het kletsen waren! ;-) Maar het was ook hard (en leuk) werk. Toen hadden we wel lunch verdiend!
In de middag had ik samen met Leona nog even de vogels gevoerd. Ze hebben een stuk of zeven kakariki's in een kooi, plus twee chicks (ik heb ze een naam mogen geven: Pip en Columba -of Noah, ligt aan het geslacht, dus dat wachten we nog even af!).


Ze hopen de kakariki's dit jaar nog vrij te laten op hun land. Maar eerst moeten het aantal ratten en possums laag genoeg zijn. Ook moeten de wildpigs en die ene -elusive- wilde kat van het land zijn gevaagd. Anders is het kansloos. Dus daar zijn ze druk mee bezig.
Nu is het sowieso belangrijk voor ze dat de vegetatie en het aantal vogels omhoog gaat. De balans moet een beetje terugkomen, zeg maar. Gelukkig zijn er een stuk meer vogels dan toen ze begonnen, ong. 16 jaar geleden. Nu hebben ze Tui's, en Bellbirds, en Fantails. En ik heb ze allemaal gezien! Die Fantails zijn echt supertam! Ze komen heel dicht in de buurt en zijn blij dat je de bladeren een beetje omschopt zodat ze insectjes kunnen vinden. Any time... Any time.

zo 21/03/2010
Tui Nature Reserve, dag 3
Om half tien begonnen Leona en ik aan onze tweede grid. Grid E. (Ja; alle grids hebben een eigen letter. Dus dan krijg je D1-D24 en E1-E24. Mooi, he?) Ik had eerder deze week al hier en daar wat gehoord over “Grid E” -dat scheen de moeilijkste/zwaarste te zijn. Nou, ze hadden niet te veel gezegd! Echt supersteil! Veel klimmen en klouteren (of is het klauteren) op de stukken naar boven, en terugglijden naar beneden (nee, niet gleiden). Maar dat maakte het wel superleuk! Weet je nog de foto vanaf de boot; dat je alleen maar het dak van de cabins zag tussen de bomen? Nou, zo hoog zaten we dus. Maar Grid E loopt helemaal naar beneden. Aan het eind van de grid waren we hier:


Eventjes gestopt voor een korte limonade-pauze en toen nog de laatste lijn van de grid gedaan. We waren pas om twee uur klaar. En weer: dat kwam ook vooral door het vele kletsen :-)
Oja, dat was ik nog vergeten te zeggen. Ze gebruiken twee soorten vallen voor de ratten: de Ka Mate (+brokje) en de ouderwetse muizenvallen (+pindakaas). Die laatste is echt de gemeenste en de rottigste om te zetten. Dat heb ik geweten! Ja echt... M'n wijsvinger zat er bijna tussen! Nou, en die vallen zitten in kleine plastic gangetjes, die maar aan een kant open zijn. En die liggen op de grond, verspreid over het land. In grids van 6 x 4. Mooi, he?
Oja, dat was ik ook nog vergeten te zeggen: de dooie ratten die nog in redelijke conditie zijn (d.w.z. die nog vrij zijn van vliegeneitjes en die nog niet zijn omgetoverd in een zak vol maden), die nemen we mee natuulijk. En die bewaren tot de middag. Waarvoor? Komt nog. Wel een stuk minder ratten dan gisteren. Dat was jammer. Of juist goed. :-)
Dat was dus ook een late lunch en een kort middagje. 's Avonds lekker even een film op tv gekeken met z'n allen. (Blind Fury, met die vrouw met de visse(n)ogen. Of visse(n)-ogen. -Met best enge ogen. Wel jammer: de leukste/beste scene gemist, dat was die scene van Rutger Hauer's training in dat kamp...) Daarna was het weer terug naar de cabins om sterren te kijken. En te gaan slapen.

Nog even een paar fotootje van het uitzicht, hoor. -Okee dan... -Komen ze:

ma 22/03/2010
Tui Nature Reserve, dag 4
Ik dacht maandag. Ik dacht dat Leona en Liam vandaag moesten leren, maar nee – nog niet. Vandaag was het in de ochtend een beetje miezerig, maar het was het Killertrap-time! Een stuk of 40 traps zijn in lijnen verspreid over het land om de possums te lokken... en te... ja, te killen. De traps zijn makkelijk te zien; de grote knalgele plastic dozen zijn ondersteboven -op een plank- op ooghoogte aan de boom gemonteerd. Op de plank, in de gele doos, zit een stukje wortel op een stalen pin. De possum steekt z'n kop en/of poot door het gat in de doos om het stukje wortel te pakken, en “bang!”. Tadaa! Een dooie possum, hangend met z'n kop in een knalgele plastic doos, halverwege de boom, op ooghoogte.
Vangst van vandaag: drie dikke vette possums. Waarvan eentje echt onmogelijk was om uit de val te halen! Dus die hebben we even uit elkaar moeten trekken. En toen zat z'n kop nogsteeds vast. Ik zal je de rest van de details besparen, maar de val was uiteindelijk leeg en staat nu weer op scherp. :-) Ik vind dit zo leuk. Ik hou ervan. :-)
Op het avondnieuws hadden ze het over plannen van het kabinet om een paar plekken in Nieuw-Zeeland, waaronder een paar nationale parken, open te stellen om goud of zilver te mijnen. Nu ik hier zit, snap ik eigenlijk veel beter waarom mensen er zo fel tegen kunnen zijn. Ik bedoel: NZ heeft zelf de nationale parken aangewezen, zodat niemand eraan kan komen. Als dat dan al niet veilig is voor mijning -wat dan wel? En zelfs al zou het geen nationaal park zijn: als je ziet hoeveel werk, tijd en geduld erin gaat zitten om de ecologische balans weer terug te brengen in NZ, dan is het zo'n idioot voorstel om nog meer mijnen te maken. Tuurlijk geeft het werkgelegenheid en inkomsten, maar dat is maar voor de korte termijn. Het zorgen voor het land heeft zoveel meer potentie. Niet dat ik zo ben van de diertjes en de plantjes -ik ben geen softie geworden- maar de balans is weg.*
Oja, toen nog even naar het uitkijkpunt gelopen en bessen geplukt. Wauw!

di 23/03/2010
Tui Nature Reserve, dag 5
Ja, vanochtend moesten ze er echt aan geloven: school. Aan de studie! Dus ik heb er ook even een geschiedenisboek bijgepakt. :-) En Leona heeft me leren delen. Ik kan nu eindelijk weer grote getallen delen. :-D En ik heb haar weer een beetje geholpen met wiskunde. Was erg leuk. Lekker relaxed na al die activiteiten van de afgelopen dagen.
Het was wel weer prachtig weer vandaag. Dus in de middag weer naar buiten: takjes en bessen gezocht voor de vogels, en gevoerd.
En nog een keertje de hondentraining gedaan. Leona en Liam hebben allebei een hond die ze zelf trainen om ratten te vinden en erm... uit te schakelen. :-) En daar zijn die dooie ratten dus handig voor. De ratten krijgen een visse(n)draad om hun lijfje gebonden en over het pad getrokken om een geurtje achter te laten. Leona's hond Chase (toepasselijk – Liam's hond heet Rover. Lol!) zoekt de trail, volgt het pad en vindt de ratjes die we in een holletje hadden verstopt. En dan komt het leuke gedeelte :-) met twee dooie ratjes Chase van links naar rechts latten rennen en springen. Zo leuk! En belangrijk dat ze niet op een dode rat blijven kauwen, maar ook bovenop een andere rat springen zodra die voorbij rent.
Die honden zijn echt al goed. Echte speurders en luisteren supergoed. En ze zien er ook echt profi uit met hun DOC-hesjes :-)



Ze mochten ook even op de muizen in huis gaan jagen; altijd handig. En dit was het resultaat :-)

En vandaag zagen we ook nog even de navy voorbij schieten. Niet letterlijk.


En de woodpidgeons waren niet zo verlegen vandaag. Kijk nou... echte natuurtalenten voor de camera!



In de avond wel even gedouched (...) en ook nog even gekletst met Ellen. Over toekomst enzo. Echt wel een goed gesprek. Dat was wel even fijn. Ik weet namelijk nog niet waar ik heen ga hierna. En dat vind ik nooit zo'n prettig gevoel... :-)
Nog even een paar huis-tuin-en-keuken kiekjes:


Leona en Liam hebben ook nog even hun dorpje laten zien; Isentale. Zelf gebouwd :-) Supergaaf, niet?

wo 24/03/2010
Tui Nature Reserve, dag 6
Regen! Storm! Regen!!!
Dus een perfecte dag voor schoolwerk. Ik weer verder met m'n geschiedenis. In de middag heb ik een beetje gelezen. De tv en laptop gaan alleen 's avonds aan -ze hebben een paar zonnepanelen in de tuin staan, daar halen ze het grootste deel van hun energie vandaan.
Het was flink koud, maar wel droog genoeg om nog even met de honden te wandelen. Morgen zou het weer mooi weer worden, dus hopelijk dan weer wat actiever.
Oja, ik had zelf ook nog wat van de NZ wildlife in m'n kamer. Check deze spin op m'n gordijn:

do 25/03/2010
Tui Nature Reserve, dag 7
Waaauw!



Vanochtend heb ik Brian geholpen, voor de verandering. Hij had een hele lading rattenvallen die in een nieuwe grid moesten worden gelegd. Dat hebben we dan niet gedaan, maar we hebben wel de vallen naar het middelpunt van de nieuwe grid gebracht. Dan merk je dat de tijd heel gek is hier: aan de ene kant werken ze de hele dag en hebben ze uren te kkort, aan de andere kant gaat de tijd heel langzaam. Na twee uur lopen hadden we alleen maar een paar vallen verplaatst. Maar dat is gewoon zo: alles moet lopend. En alles moet met de hand.
In de middag weer een hele laaaading bessen geplukt voor de vogels. En 's avonds -m'n laatste avond hier- hebben we met z'n allen de film “Taken” gekeken, met Liam Neeson. Goede film. Ik wilde 'm al heel lang zien.

vr 26/03/2010
Tui Nature Reserve, dag 8 (vertrek)
Daar gaan we weer. Zonsopgang. :-)



En nu is het tijd om m'n tas te pakken. En de cabins een beetje schoonmaken. Daarna even een kopje thee met de family en: fotoooos!

Liam en Leona gaan met me mee naar beneden, naar de steiger om op de boot te wachten.




Daar is 'ie!

Byeee!

* Doordat decennia geleden de konijnen en katten werden geintroduceerd in NZ, hebben die sindsdien veel vogels verloren, omdat die werden opgegeten. Dat komt dan weer doordat de vogels geen vijanden waren gewend. En de konijnen hadden geen vijanden, dus die populatie groeide weer. De possums werden geintroduceerd om de konijnen uit te roeien, maar die eten ook vogeltjes. De stoats werden geintroduceerd om de possums uit te roeien, maar die eten ook vogeleieren. So you see?